درمان و علت دررفتگی مکرر مفصل شانه و کتف چیست؟
درمان و علت دررفتگی مکرر مفصل شانه و کتف چیست؟ در رفتگی مکرر شانه عبارتست از خارج شدن متوالی سر استخوان بازو از حفره ای به نام گلنوئید. در رفتگی در هر زمانی ممکن است رخ دهد حتی در زمان خواب.بیمار تا زمان برگرداندن شانه به حفره نمیتواند دست و بازو را حرکت دهد.
علائم و نشانههای در رفتگی مفصل شانه و کتف
از جمله علائم و نشانههای اصلی در رفتگی شانه و کتف در افراد مختلف میتوان به مواردی مثل به وجود آمدن برامدگی در قسمت جلو یا پشت شانه، قرمز شدن و به وجود آمدن تورم در محل آسیب دیدگی شانه، درد شانه، بازو و کتف که با حرکت دادن بازو شدت مییابد، تغییر شکل ظاهری شانه، اسپاسم عضله در محل شانه آسیب دیده، ضعف، بیحسی و احساس سوزش و گزگز در شانه و غیره اشاره کرد.
خطرات دررفتگی شانه
دررفتگی شانه خطرات و عوارض جدی را با خود به همراه دارد که در اینجا به چند مورد از آن اشاره می کنیم.
آسیب به عصب یا عروق خونی در مفصل شانه یا اطراف آن
پارگی عضلات، رباطها و تاندونهایی که مفصل شانه را تقویت میکنند
دررفتگی های شدید یا مکرر باعث ناپایداری در مفصل شانه می شود که این عامل باعث می شود شانه بیشتر در معرض آسیب قرار بگیرد.
اگر دچار پارگی یا کشیدگی در تاندون ها و رباط های شانه شوید یا به اعصاب یا رگ های خونی اطراف مفصل شانه آسیب وارد شود، ممکن است برای ترمیم این بافت ها به عمل جراحی نیاز باشد.
روش و مراحل درمان در رفتگی مکرر مفصل شانه و کتف
درمان در رفتگیهای مکرر شانه معمولا در ابتدا با برنامههای توانبخشی غیر جراحی انجام میشود که درمان در این مرحله توسط فیزیوتراپیست انجام میگیرد، این درمان شامل مراحلی مثل باز آموزی مفصلی، کاهش درد، حفظ و بازیابی کنترل و قدرت عضله، بازیابی حرکتها و وضعیت عادی شانه، بازیابی حرکتهای کامل عضله و پیشگیری از در رفتگیهای مکرر شانه میباشد.
درمان در رفتگی مکرر شانه و کتف با جراحی
وقتی که هیچکدام از روشهای غیر جراحی در بهبود در رفتگیهای مکرر کتف و شانه موثر نبود، عمل جراحی آخرین راه چاره خواهد بود، عملهای جراحی که بر روی شانه انجام میشود , معمولاً شامل دو نوع عمل باز و بسته میباشد، عمل بسته که به آن آرتروسکوپی هم گفته میشود در اکثر مواقع برای درمان در رفتگی شانه استفاده میگردد، در این عمل جراحی پزشک دوربین بسیار کوچکی را به داخل مفصل شانه هدایت میکند، این دوربین از داخل شانه تصویربرداری کرده و تصاویر را بر روی مانیتور ارسال میکند و جراح برای ادامه جراحی و حل آسیب مفصل از این تصاویر استفاده میکند، از جراحی در رفتگی مکرر شانه به روش باز در مواقعی استفاده میشود که انجام عمل آرتروسکوپی امکان پذیر نباشد، در این روش شانه فرد و عناصر اطراف آن باز میشود، با باز شدن شانه دسترسی به آن توسط پزشک راحتتر خواهد بود.
علل دررفتگی مکرر شانه و کتف چیست؟
در رفتگی ممکن است به علل مختلف در فرد رخ دهد، از جمله این موارد میتوان به علل ارثی یا ساختاری همچون سستی ارثی مفصل، نوع آسیب منجر به در رفتگی، سن شخص و کشیدگی بیش از حد رباط شانه اشاره کرد.
سستی مفصل شانه از جمله عوامل ارثی است که در هر فرد متفاوت است و ممکن است یک نفر با هر آسیب جزئی دچار دررفتگی شانه شود و شخص دیگر در طول عمر خود درگیر این مشکل نشود.
در افراد مبتلا به سستی مفصل شانه آسیب جزئی هم میتواند باعث دررفتگی مفصل شود ،اما اهمیت سستی مفصل در آسیب های شدیدتر کمتر است. در اسیب های شدید در صورت دررفتگی دوباره مفصل در طول 2 سال اول پس از حادثه احتمال ناپایداری مفصل وجود دارد.
گاها دررفتگی شانه ناشی از کشیدگی شانه در حین انجام حرکات ورزشی از جمله والیبال، بسکتبال و بیسبال که در این نوع ورزشها به حرکات بالای سر و کشیدگی زیاد نیاز است رخ میدهد.
سن شخص هم در بروز دررفتگی مکرر شانه و کتف موثر بوده به این صورت که هر چه فرد جوانتر باشد احتمال دررفتگی مکرر در فرد بیشتر است به نحوی که این عارضه در افراد بالای 40 سال به ندرت اتفاق میافتد.خطر کنده شدن لابروم در افراد جوان بیشتر است و از آنجا که عکس برداری با اشعه ایکس تنها قسمت های استخوانی را مشخص میکند، برای مطمئن شدن از کنده شدن لابروم از MRI و یا آرتروسکوپی استفاده میشود.
تشخیص دررفتگی شانه و کتف:
برای تشخیص در رفتگی کتف و شانه، پزشک بعد از صحبت کردن و معاینه بیمار معمولا از بیمار میخواهد که از مفصل شانه و کتف عکس برداری کند، تا بتواند تشخیص قطعی بدهد و سایر مشکلات احتمالی را نیز شناسایی کند، عکسبرداری شامل تهیه عکس رادیولوژی، اسکن ام آر آی و اسکن ام آر آ است که بعد از مشاهده این عکسها پزشک تشخیص قطعی خود را اعلام میکند. در منزل با درد شدید در انجام حرکت با شانه و بازو میتوان به در رفتگی شانه و کتف پی برد و پس از مراجعه به پزشک، در وهله اول پزشک شانه را معاینه کرده و سپس دستور انجام پرتونگاری با اشعه ایکس را میدهد.
روش های درمان:
درمان با فیزیوتراپی که در این نوع درمان از چسب محافظ شانه، متحرک سازی مفصل،سرما یا گرما درمانی و انجام تمرینات مناسب استفاده میکندد.متخصص فیزیوتراپی تعیین میکند که زمان انجام تمرینات و تعداد و شدت حرکات باید چگونه باشد که علائم را تشدید نکند.
این تمرینات در راستای کاهش درد، افزایش دامنه ی حرکتی، افزایش قدرت، رفع حالت نامناسب اندامی و بهبود عملکرد به بیمار ارائه میشوند.
زمان مراجعه به پزشک برای درمان دررفتگی شانه و کتف
هر زمان که احساس درد در ناحیه کتف و شانه نمودیدف لازم است به پزشک مراجعه کنید چون دررفتگی مشکلی است که باید سریعا درمان شود تا مشکلات دیگری را با خود به همراه نداشته باشد. به همین جهت توصیه می شود در صورت مشکوک شدن به دررفتگی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. اما قبل از مراجعه پزشک لازم است اقداماتی را انجام دهید که در اینجا به آن اشاره می کنیم:
از کمپرس یخ استفاده کنید زیرا یخ باعث کاهش درد و تورم ناشی از دررفتگی خواهد شد. و احیانا اگر از داخل خونریزی ایجاد شده باشد، به وسیله کمپرس یخ کنترل می شود. و از انباشت مایعات در اطراف مفصل جلوگیری کند.
از حرکت دادن شانه خودداری کنید و مفصل را ثابت نگه دارید. به هیچ عنوان سعی در جابجایی شانه نداشته باشید. چون این کار باعث اسیب جدی به رباط ها و عضلات و رگ های خونی می شود. و چه بسا مشکلات عدیده ای را با خود به همراه خواهد داشت.
جلوگیری از دررفتگی شانه
همواره شنیده ایم پیشگیری بهتر از درمان است. بنابراین برای اینکه به مشکلات شانه و اسیب های کتف دچار نشویم لازم است مواردی را رعایت کنیم که عبارتند از:
هنگام انجام تمرینات ورزشی از وسایل محافظتی استفاده کنیم.
ورزش را به طور مرتب انجام دهیم و از حرکات کششی غافل نشویم. تا انعطاف در ماهیچه ها همراه ایجاد شود و با ضربه های ناگهانی از جا در نرود.
فراموش نکنیم که پس از در رفتگی مفصل کتف، ممکن است فرد مستعد در رفتگی در آینده نیز باشد. برای جلوگیری از بروز مجدد، تمرینات قدرتی و پایداری خاصی را که پزشکتان بعد از آسیب دیدگی تجویز کرده است را انجام دهید.
تفاوت دررفتگی حاد با بی ثباتی مزمن شانه
از کجا بفهمیم آسیبی که به شانه مان وارد شده دررفتگی حاد است یا بی ثباتی مزمن؟ برای درک تفاوت بین دررفتگی حاد و بی ثباتی مزمن شانه، ابتدا باید به این نکته توجه کرد که شانه پرتحرک ترین مفصل بدن است و همین ویژگی، آن را در برابر آسیب، آسیب پذیر می کند.
در ادامه، تفاوت دررفتگی حاد با بی ثباتی مزمن شانه را بررسی می کنیم و به ارائه روش های درمان آن می پردازیم:
دررفتگی حاد شانه
این حالت زمانی رخ می دهد که استخوان بازو به طور ناگهانی و کامل از حفره مفصلی خود خارج شود.
دررفتگی حاد شانه یک رخداد ناگهانی و آسیب زاست. در اثر ضربه شدید، سقوط روی دست باز، یا چرخش ناگهانی و غیرطبیعی شانه اتفاق می افتد.
درد بسیار شدید، ناتوانی در حرکت دادن بازو، تغییر شکل ظاهری شانه و تورم سریع از نشانه های آن است.
برای درمان نیز نیاز به مداخله اورژانسی دارد. پزشک باید استخوان را جا بیندازد و سپس مدتی شانه را بی حرکت نگه دارد تا بافت های نرم آسیب دیده ترمیم شوند.
بی ثباتی مزمن شانه
بی ثباتی مزمن شانه هنگامی رخ می دهد که شانه پس از یک بار دررفتگی حاد، بهبود کامل نیافته باشد یا بافت های نگهدارنده آن ضعیف شده باشند.
در واقع بی ثباتی مزمن شانه یک حالت مداوم و تکرارپذیر که ممکن است با فعالیت های روزمره تحریک شود.
علت آن عدم ترمیم کامل پس از دررفتگی حاد است. در واقع اگر پارگی های اولیه درست ترمیم نشوند، مفصل شل باقی می ماند.
احساس خالی کردن شانه، ترس از حرکت دادن دست در زوایای خاص، درد مبهم و گاهی ساب لوکسیشن یا همان دررفتگی ناقص که استخوان خودش سر جای اصلی برمی گردد، از نشانه های بی ثباتی مزمن شانه است.
درمان آن نیز بیشتر بر فیزیوتراپی و تقویت عضلات روتاتور کاف تمرکز دارد. اگر درمان های غیرجراحی جواب ندهند، ممکن است جراحی برای سفت کردن بافت های نگهدارنده لازم باشد.
توجه داشته باشید اگر کسی یک بار دچار دررفتگی حاد شود و به خوبی آن را درمان نکند مثلا دوره فیزیوتراپی را ناتمام بگذارد، به احتمال زیاد دچار بی ثباتی مزمن خواهد شد. به همین دلیل، توانبخشی و فیزیوتراپی بعد از دررفتگی حاد شانه، یکی از حیاتی ترین مرحله برای جلوگیری از مزمن شدن آن است.
سخن پایانی
در درمان در رفتگی شانه توصیه میشود که اگر در رفتگی بیش از دوبار اتفاق افتاد، از درمانهای دیگر صرف نظر نمایید و درمان به روش جراحی را امتحان کنید، زیرا در صورت عدم انجام جراحی دررفتگی و همچنان ادامه خواهد یافت و مفصل آسیب جدی میبیند.
به این مقاله امتیاز دهید:
